Wie is De Koperen Kogel

Kem­pi­scher dan ‘Raf Pau­wel­s’ kan een naam am­per klin­ken. Die door­de­weeks­heid had de Lier­se-spits in kwes­tie on­ge­twij­feld in de ver­ge­tel­heid doen be­lan­den, ware het niet dat de VRT-re­dac­tie ruim twin­tig jaar ge­le­den met de meest wel­lui­den­de bij­naam al­ler tij­den op de prop­pen kwam:

‘De Ko­pe­ren Ko­gel van Ko­nings­hooi­kt’

Die woor­den nes­tel­den zich in mijn tie­ner­brein, niet al­leen van­wege de mu­zi­ka­li­teit er­van, maar ook om­dat ik ver­want­schap voel­de met Raf­ke Pau­wels.

Veel had te ma­ken met onze bei­der haar­kleur. In mijn jeugd bleek mijn ‘ros­te­kop’, ‘helm’ of ‘zwaai­licht’ niet al­tijd een so­ci­a­le troef, maar 'als Raf­ke Pau­wels het tot in eer­ste klas­se kon schop­pen, dan ik mis­schien ook’, droom­de ik. Net als hij was ik im­mers een aan­val­ler die bij Whi­te Star Lau­we de rech­ter­flank on­vei­lig maak­te met zijn snel­heid (zie foto). He­laas zijn er geen You­Tu­be-beel­den die dat kun­nen be­ves­ti­gen, zo­dat die ‘snel­heid’ en ‘on­vei­li­ge rech­ter­flan­k’ een slor­di­ge vijf­tig ki­lo­gram la­ter niet be­paald ge­loof­waar­dig klin­ken. Ook van Pau­wels zijn on­li­ne trou­wens am­per beel­den te vin­den. Twee mis­ken­de ta­len­ten: nog een ge­lij­ke­nis!

Toen ik de bal steeds meer in­ruil­de voor de pen, bleef ik de her­in­ne­ring aan ‘De Ko­pe­ren Ko­gel’ koes­te­ren. En nu, zo’n twee de­cen­nia la­ter, haal ik de bij­naam van on­der het stof om er mijn be­den­kin­gen, me­nin­gen of nos­tal­gi­sche mij­me­rin­gen over voet­bal en an­de­re spor­ten mee te on­der­te­ke­nen. Best een toe­pas­se­lijk pseu­do­niem, zo bleek toen ik gras­duin­de in mijn oude stic­ker­boe­ken. Want toen mijn­heer Pa­ni­ni zich nog de moei­te ge­troost­te om bij elke voet­bal­ler een woord­je uit­leg te voor­zien, om­schreef hij Raf­ke Pau­wels als volgt:

‘Blijft graag aan de kalk­lijn staan om daar zijn snel­heid op­ti­maal te kun­nen ex­ploi­te­ren.’ Of nog: ‘Wordt zel­den ne­gen­tig mi­nu­ten op­ge­steld en fun­geert vaak als (suc­­ces­­rij­ke) jo­ker.’

Ook on­der­ge­te­ken­de Ko­pe­ren Ko­gel staat aan de zij­lijn, maar dan aan de an­de­re kant. Als een soort su­per­sub kijk ik eerst toe, om daar­na zo spits en ge­bald mo­ge­lijk raak te schie­ten - in een tweet van 140 let­ter­te­kens, een iets lan­ge­re Fa­cebook-post of een co­lumn op deze web­si­te.

Sport is nu een­maal mijn pas­sie. Een pas­sie die ik blijk­baar ern­stig ge­noeg neem om er an­de­ren mee te be­sto­ken. Maar ik mag ho­pen dat mijn woor­den tot eni­ge re­la­ti­ve­ring stem­men. Een kor­rel zout kan van pas ko­men.

Thijs Delrue aka De Koperen Kogel
info@dekoperenkogel.be