23/06/18 'Vandaag wil ik bloed zien!'

'Vandaag wil ik bloed zien!'
Dat waren de woorden waarmee mijn meest memorabele délégué bij White Star Lauwe, Henri 'Ritn' Ruelens, ons wekelijks de wei instuurde. Met een knipoog erachteraan, want fair play werd bij de Wietstar hoog in het vaandel gedragen.

'Vandaag wil ik bloed zien!' waren ook de woorden die mij te binnen schoten toen ik vanochtend opstond. Tegen Tunesië zouden we ( = de Rode Duivels) snediger, steviger, agressiever uit de hoek moeten komen dan tegen Panama. Dus voegde ik vanochtend de daad bij het woord door nogal knullig uit mijn klikpedaal te schieten en mijn vlezige kuit open te rijten aan het voorste tandwiel van mijn fiets. Met een leegloper - mijn kuit dus, niet mijn tube - legde ik flandriengewijs de resterende 40 km af, net op tijd om tijdens de nationale hymnes genaaid - jaja - te worden door mijn heldin van een zus. De stress! Maar ik ben flink gebleven.

Toen begon de match. En daar bleek helemaal geen bloed aan te pas te moeten komen! Des te beter, potig voetbal is sowieso mijn ding niet.

We waren deze namiddag getuige van de fijnste en fairste wedstrijd tot nu toe op het WK. Twee ploegen die er op een ouderwetse manier voor gingen, met één team dat bewezen heeft dat het zoveel volwassener, slimmer en samenhangender is geworden dan ik op basis van de kwalificatiewedstrijden durfde te besluiten. Met frivool, beweeglijk, verzorgd spel hebben ze er een onvervalst feest van gemaakt, voor de supporters in het stadion, voor elke neutrale liefhebber ter wereld, voor alle grootschermkijkers in ons land, en voor mij en mijn gezelschap - inclusief het gezin van mijn oudste broer, werkzaam in Soedan en ook een Koperen Kogel (ik had hem beloofd dat ik hem eens zou vermelden. Bij deze.) 

Dus typ ik dit met een glimlach die zoveel breder is dan die gapende kloof in mijn kuit daarnet. Ik vind nog altijd dat enige kritische zin na de match tegen Panama op zijn plaats was. Zelfs Lukaku, officieel de enige spits die er écht staat op dit WK, vindt dat het nog beter kan. Maar ik ben géén onverbeterlijke zeiker. Nu bijvoorbeeld wil ik gewoon nagenieten. Met u. Dus ook geen gezeik in de reacties. Het is een veel te mooie dag.

 

De Koperen Kogel