28/06/18 'Waarom hebben ze díé meegenomen?'

'Ik snap niet waarom ze díé hebben meegenomen’, sprak de man naast mij. Toevallig de coach die volgend seizoen van zoon nummer 2 de volgende Marouane Fellaini wil maken, dus ik heb alle vertrouwen in zijn voetbalkennis. 

Nog voor ik ‘Ik ook niet’ wilde antwoorden, krulde de jongen in kwestie de bal mooi in de bovenhoek.

Ik spitste meteen de ogen (een nieuwe uitdrukking, waar ik de hele eerste helft over heb kunnen nadenken), want toen volgden de meest cruciale seconden voor wie wilde achterhalen met welke intenties de Rode Duivels aan deze vreemde wedstrijd waren begonnen.
Januzaj was oprecht blij, maar die wil eindelijk eens meer zijn dan een ‘nét niet’-speler met nét geen palindroom als achternaam.
De medespelers reageerden uitgelaten. Ook op de smikkel van Vertonghen, aan het opwarmen aan de kant, verscheen voor één keer een glimlach zonder zweempje sarcasme.
Thierry Henry sprong instinctief op uit de dug-out. Was hij blij voor Januzaj? Of met de 1-0?
Martinez liet minder in zijn hoofd kijken. Onder de indruk van de mooie goal, dat was hij zeker.

Verdienen zij allemaal een Oscar? Ik denk het niet. Tijdens de eerste helft vroeg ik me nog af of het bij dit onuitgegeven elftal een kwestie was van niet willen/durven of niet kunnen, na de pauze werd duidelijk dat ze het wilden, durfden én konden. De Engelsen daarentegen wilden niet, maar ik maak me sterk dat ze het ook niet konden tegen dit zogenaamde B-elftal. 

Dat was ook het gevoel dat zich meester maakte van de Herentalse Grote Markt. (Daar stond ik met wat tegenzin, maar de familiale druk was groter dan die van de Engelse aanval vanavond.) Het was misschien maar ‘een derde oefenmatch’, maar evenredig met de goesting van de Belgen groeide de sympathie van het publiek voor onze tweede garnituur. Om te eindigen met trots op de ongeziene weelde. Niemand dacht nog aan tabelhelften. 

Ben ik nu overdreven positief? Tja, uiteraard had ik de Rode Duivels liever een eerste échte test zien doorstaan. Maar daar moet je sowieso met z’n tweeën voor zijn. Ik vond deze wedstrijd uiteindelijk meer te pruimen dan die geestdodende 1-0 tegen Zuid-Korea vier jaar geleden. En het staat er toch maar weer: Belgium, 9 points.

 

De Koperen Kogel