03/03/18 Oren van klei (klitteoren)

Ik ben al een tijdje weg uit West-Vlaanderen, maar als ik me niet vergis gebruikt men daar het epitheton ’met z’n klitte-oren’ (met zijn oren van klei) om aan te geven dat iemand een onnozelaar is.

Toen ik Tiesj Benoot aan een wanhopige achtervolging op de koplopers zag beginnen, dacht ik dat zijn met klei dichtgeslibde oren een teken aan de wand waren: de onnozelaar had de beslissende vlucht gemist en zette zodoende mijn voorzichtige beschuldiging van vorige week over het tactische falen bij Lotto-Soudal nog eens in de verf. 

Maar ik had het mis. Dat gebeurt. Soms. Benoot koos het magnifieke Toscane als decor om het begrip ‘flandrien’ op even magnifieke wijze te illustreren. Lang geleden dat een fietsend smoelwerk vol slijk me nog zo in vervoering kon brengen. Of een wielerwedstrijd tout court. 

‘Vanwaar komt die Strade Bianche nu opeens opduiken?’ whatsappte een gedesinteresseerd geraakte voormalige koersliefhebber me in de loop van de namiddag. Ik verzweeg wijselijk dat ik er ook pas voor het eerst naar keek. (Nu weten jullie het allemaal, en ik beken schuld, het is schandalig, maar ik krijg het nu eenmaal steeds moeilijker aan mijn drie hyperkinetische zonen verkocht dat ik op een zaterdagnamiddag in de zetel wil hangen om naar fietsende meneertjes te kijken.)

Net als voor Van Aert was het dus ook mijn debuut. En al na amper drie seconden dacht ik: Wat. Een. Koers. Zoals in de memorabelste edities van Roubaix herkende ik niemand van de afgepeigerde helden (of gekken) die over het grind knarsten. Genieten.
Het glooiende landschap herkende ik wel. Zelfs de amateuristische Italiaanse regisseur - leren ze het daar dan nooit? - en het slechte weer konden niet beletten dat ik meteen naar Toscane wilde vliegen. 

Terug naar de streek waar ik mijn eega jaren geleden versierde - vandaar mijn Wuytsiaanse lyrisme dus. In de straten van Siena legde ik met mijn flauwe moppen de basis van wat lang het grootste Vlaamse succes ooit op Toscaanse bodem was. Blij dat Tiesj - zo spreken ze Thijs uit in Italië - deze namiddag in mijn voetsporen is gefietst.

 

De Koperen Kogel