18/05/17 Hoe blij kun je zijn met een 34ste titel?

Het zal wel te maken hebben met het feit dat ik al heel mijn leven vooral sympathie heb voor sympathieke provincieclubs, maar ik kan me met de beste wil van de wereld niets voorstellen bij het geluk dat Anderlecht-supporters vanavond voelen.

34ste titel, de 18de tijdens mijn leven alleen al. Dat is meer dan 50 procent. Knap, natuurlijk, een proficiat is sowieso op zijn plaats. Maar die statistiek roept bij mij een oprecht gemeende, totaal niet sarcastische vraag op: hebben die fans geen last van gewenning?

Graeme Rutjes, een van de vele Malinwa-Iconen die door de Mauves zijn weggeplukt (by the way: proficiat, Hanni!), verwoordde het ooit als volgt: 'Bij paars-wit heb ik nooit meer gevoeld wat ik bij KVM heb gevoeld. Als we in Anderlecht kampioen werden, kwam de voorzitter ons proficiat wensen en dronken we een glaasje champagne. Kampioen worden was normaal.'

Of is de blijdschap groter omdat ze ocharme twee jaar na elkaar geen titel hadden gepakt? Of omdat hun voetbal dit seizoen amper om aan te zien was, op enkele uitschieters na? 

Misschien moet Anderlecht ook eens kampioen worden na 13 jaar droogte. Wie weet zal ik dan een meer empathische emotie gewaarworden als het kampioenschap erop zit. (Maar nog liever Malinwa natuurlijk, die droogte duurt al 28 jaar! Al zou ik al blij zijn als het eens play-off 1 haalt. Dat laatste was wél sarcastisch.)

De Koperen Kogel