08/02/17 Joske of het kaske?
Masochisme. Een ander woord heb ik er niet voor. En dan nog elk jaar opnieuw. Je weet dat je een inhoudsloos anderhalf uur tegemoetgaat waar je intellectueel noch emotioneel beter van wordt, maar als voetbalfan verplicht je jezelf om te blijven zitten en de pijn te verbijten bij die opeenstapeling van clichés, stroeve interviews en verveelde gezichten op de achtergrond (of ligt dat laatste aan de opgespoten lippen?).
 
Na de bekendmaking van de punten na één ronde, toen bleek dat Joske Iskwerdo een onoverbrugbare kloof had geslagen, dwaalde mijn blik herhaaldelijk af naar het 'kaske'. Maar de taalcreativiteit van de presentatoren ('Did you saw?', 'ils pouvont' en 'una questión') zogen mijn ogen en oren weer richting scherm. Dat Birrrrrgit net vanavond overvallen werd door haar menopauze*, kwam het enthousiasme in de zaal en bij de kijkbuiskijkers niet bepaald ten goede.
 
Joske dus. Ik zei het eerder al, symbool van het tanende niveau van onze competitie en mijn alarmerende vormen aannemende desinteresse. Een man die grossiert in het soort klasseflitsen die bij gebrek aan échte klasseflitsen 'klasseflitsen' worden genoemd. Ik was blij dat we nog wat beelden te zien kregen om me eraan te herinneren hoeveel klasse er ook alweer van die flitsen afstraalde. Helaas, opnieuw - zelfs bij die 'wereldgoal' tegen AA Gent - stelde ik vast dat hij me eigenlijk nog nooit echt van mijn sokken heeft geflitst. Meestal vind ik zijn dribbels even voorspelbaar als zijn overwinning van vanavond. Maar vooraleer ik (ten onrechte) van Club-haterij word beschuldigd: nog liever een goedlachse Colombiaan dan een Pool met een lijkbiddersgezicht. Waarmee ik niet wil beweren dat ik een Anderlecht-hater ben.
 
Voor mij had de Gouden Schoen naar iemand mogen gaan die wél jarenlang het mooie weer maakt in ons land, die wél interessante dingen te vertellen heeft en die er wél elke week staat. Even hoopte ik dan ook dat Mbaye Leye de carrièreprijs zou krijgen, maar zelfs die was hem niet gegund. Gelukkig zorgde de Traan van Timmy nog voor één sprankeltje emotie op dit Geestdodende Gala.
 
*Sorry Birrrrrgit, ik vind je nog steeds verrrrrrukkelijk, maar ik kan echt geen andere verklaring bedenken voor je wanprestatie van vanavond. Je praatte werkelijk geen deuk in een pakje boter.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Koperen Kogel