08/05/19 Bedankt, Ajacieden, ik leef met jullie mee

Nooit eerder ben ik zo lang met mijn handen rond mijn hoofd en totaal sprakeloos naar het scherm blijven kijken als zonet. Daardoor, maar ook uit respect voor de Ajax-fans die ik ken, kan ik niks uitbrengen. 

Behalve...

- dat voetbal miljaardenondedju ook vreselijk onrechtvaardig kan zijn.

- dat dat voor mij zo voelt, omdat ik (meer dan ik me ooit had kunnen inbeelden) voor Nederlanders supporterde.

- dat 5 minuten toch gewoon 5 minuten zouden moeten zijn (en niet 5 minuten en 1 seconde)?

- dat 27, het rugnummer van Lucas Moura, mijn lievelingsgetal is, doch dit terzijde.

- dat Ziyech duizend keer beter is dan Tadic.

- dat ik nu eindelijk begrijp hoe die Japanners zich gevoeld moeten hebben na die goal van Chadli (en dat ik dus maar al te goed besef hoe de Spurs-fans Lucas Moura voor eeuwig zullen vereenzelvigen met die waanzinnige comeback in Amsterdam).

- dat onrechtvaardigheid deel uitmaakt van de geweldige onvoorspelbaarheid van het spelletje, en ja, dat dit een waanzinnig opwindende Champions League-editie is, maar dat geen enkele Ajax-fan daar nu een boodschap aan heeft. 

Dus zeg ik nu écht niets meer. Behalve: bedankt, Ajacieden, oprecht bedankt. Ik leef met jullie mee.

De Koperen Kogel