24/12/19 Brief aan een racistische koorknaap

Ge(min)achte Dick*,

Voor ik aan de voorbereidingen van het kerstmaal begin, moet me eerst nog een portie negativiteit van het hart. En die richt ik voor het gemak even op jou, omdat jij de verpersoonlijking bent van wat me in dit verschrikkelijk verzuurde tijdperk zo triest en bang maakt, in het stadion en ver daarbuiten.

Akkoord, Antonio Rüdiger ging wel erg theatraal neer nadat Son Heung-min hem - op even theatrale wijze - probeerde na te trappen. Maar sinds zondag breek ik me het hoofd over welke mentale processen in jouw hoofd ertoe hebben geleid dat je daardoor het geluid van een aap begon na te bootsen. 

Frustratie zal er wel iets mee te maken hebben. Ouderwetse en begrijpelijke frustratie van een voetbalsupporter wiens team 0-2 in het krijt staat. Maar mijn begrip stopt bij de manier waarop je die negatieve emotie veruitwendigt. Want wat als Tottenham 2-0 had voorgestaan? Dan had Rüdigers bijna-doodervaring misschien alleen wat schamper hoongelach veroorzaakt. Het maakt je apengeluiden alleen maar nog gratuiter en dommer, Dick.

Was het trouwens niet logischer geweest om Son zelf te viseren omdat hij met zijn dwaze rode kaart zijn reeds spartelende team in de steek liet? (Maar hoe had je dat dan gedaan? Had je dan de Zuid-Koreaanse mandarijneend geïmiteerd?) 

Ik snap ook niet dat je nog zo verontwaardigd kunt zijn door de acteerprestatie van Rüdiger. Tegenwoordig zijn 95% van alle voetballers vreselijke aanstellers. Of ze nu Engels, Portugees, Nigeriaans, Belgisch, Japans of Duits zijn. (Want ter info: Rüdiger is in Berlijn geboren.) In plaats van zijn (helaas) doodnormale reactie te linken aan raciale afkomst, moet je je misschien eens afvragen waarom een stoere bink als jij, Dick, die er bij vriestemperaturen niet voor terugdeinst om zijn kwabbige torso te ontbloten uit liefde voor zijn Spurs, een ferme hap uit zijn karige maandloon bijt om tweewekelijks voor zo’n bende kleinzerige wussies te supporteren. Ooit al eens rugby overwogen? Zijn de regels misschien te ingewikkeld? Of vind je die spelers janetten omdat ze zo braaf luisteren naar de ref?

Wat vooral ontbreekt in je gedrag, is empathie. Heb je je tijdens je ‘oe-oe-oe’-gebrul ook maar één seconde afgevraagd hoe de gekleurde spelers van je team zich daarbij zouden voelen? Dat je niet wakker ligt van Serge Aurier (geboren in Ivoorkust), Davinson Sanchez (Colombia) of zelfs Moussa Sissoko (Parijs), doet mijn klomp niet eens breken, Dick, want als rechtgeaarde Britse lad die niet verder kijkt dan zijn bierpens rond is heb je onlangs natuurlijk gestemd voor die witter-dan-witte stoethaspel van een Boris Johnson die het Verenigd Koninkrijk wil isoleren van de rest van de wereld. Of misschien verbraste je op verkiezingsdag liever de andere helft van je gezinsbudget in de pub, waar je stoere verhalen opdiste over hoe je vader - ook een Spurs-fan natuurlijk - als een van de eerste hooligans Europa kort en klein ging slaan in de jaren 70 en 80. (Ja hoor, Dick, ik kan ook veralgemenen, heus niet zo moeilijk.) 

Maar wat dan gezegd van Danny Rose of jonkies Kyle Walker-Peters en Ryan Sessegnon? Dat zijn landgenoten van jou, Dick, geboren in Doncaster en Londen! 
Akkoord, zij zijn familie van de aap, daar heb je gelijk in. Maar ik heb nieuws voor je: jij ook. Alleen moet ik uit mijn analyse van je ‘mentale processen’ concluderen dat jij bent blijven steken in een primitiever stadium van de evolutie.

Ik wens jou, en al je soortgenoten overal ter wereld, dan ook een verdraagzame kerst en een levenslang stadionverbod. 

De Koperen Kogel

* ‘Dick’ is een verzonnen, maar niet zo willekeurig gekozen naam.

De Koperen Kogel