28/06/21 B'doem. B'doem. B'doem.

Hartslag 150 en meer.

Vanaf minuut één.

Omdat je tegen Portugal speelt, het land waar ik voor het toernooi het allerbangst voor was, vanwege een indrukwekkende galerij topspelers en een snelle voorlinie.

Maar dat is op papier, en papier telt niet. Vraag dat maar aan Oranje. (En dat probeer ik zo neutraal mogelijk te bedoelen.)

Wat niet ‘op papier’ is, maar empirisch bewezen, elk toernooi opnieuw, is dat Portugal een snertvervelende ploeg is die niet terugdeinst voor venijn als het niet loopt zoals het moet. (Zonde van al dat talent.) Iedereen die ook maar een beetje het voetbal volgt, weet dat.

Iedereen, behalve Felix Brych. Wat een snertscheids.

En de VAR - potential red card checks, iemand? - was ook op congé.

Wat mijn eigen congé betreft… Als ik alsnog naar Lissabon ga, dan zoek ik het huis van Palhinha, kak ik op zijn drempel en doe ik belleke-trek. En als hij daar niet over uitschuift en zijn enkel verstuikt, dan betaal ik gewoon Pepe om hem op te wachten in een steegje aan de haven.

Maar goed. B’DOEM, B’DOEM, B’DOEM dus.

95 minuten lang.

Zelden een thriller gezien waarin zo weinig gebeurde - aanvankelijk tenminste. Beide ploegen waren bang voor een fatale tegenprik, zoveel was duidelijk.

Dan maar via een vrije trap proberen, dacht Ronaldo. B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

Dan maar eens van ver proberen, dacht Thorgan. BDOEM-DOEM-DOEM-DOEM-DOEM!!!

Ik veerde recht, schreeuwde me schor, sprong op en neer op mijn zetel en keek naar mijn jongste, die ondanks zijn geringe gestalte dwars door het dak ging. Het werd me te veel, letterlijk. Zwart voor mijn ogen, moest gaan zitten. Nooit meegemaakt.

Kort daarna die fout op De Bruyne, die weliswaar niet in die match zat. Is het over en uit? Zelfs in die broodnodige rust was het bang afwachten. B’DOEM, B’DOEM, B’DOEM.

De Bruyne effectief out. B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

Maar Eden nam meteen zijn verantwoordelijkheid, ook al incasseerde hij voortdurend. Bij elk aanslagje op zijn enkels: B’DOEM. B’DOEM. B'DOEM.

Tielemans krikte zijn niveau eindelijk op, Meunier stond er weer, Witsel ook, Thorgan was onvermoeibaar - wat! een! match! - tot hij die kale beul tegenkwam. B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

Lukaku was niet altijd even gelukkig in zijn acties vandaag, maar stond op een eiland dat hij verdorie wel weer potig verdedigde. B'DOEM. B'DOEM. B'DOEM.

Kopbal Dias! Courtois! B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

Paal! Het geluk was ook nog eens aan onze zijde - wordt dit ons toernooi? B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

Carrasco die die ene counter de nek omwrong. B’DOEM. B’DOEM. B’DOEM.

De tergend traag voorbijtikkende tijd maakte me zo mogelijk nóg nerveuzer. Al voelde ik diep vanbinnen dat we het zouden volhouden. Met dank aan onze oudjes achterin, die onwankelbare drie-eenheid van focus en vastberadenheid. Voor het toernooi (en zeker tegen deze tegenstander) was het voor hen dat ik mijn hart vasthield, maar vanavond hebben Jan, Toby en zeker Thomas datzelfde hart voor een explosie behoed. Merci.

Was het mooi?

Awel, ja, verdorie.

Het was prachtig. Onvergetelijk. Bijna dodelijk, dat wel.

Ik heb enorm genoten van de collectiviteit en de soliditeit van dit fantastische team. Portugal won in 2016 de EK-finale zonder Ronaldo. Wij versloegen zonet de Europese kampioen zonder De Bruyne. Dat moeten we goed beseffen. En koesteren.

Noem me een slechte winnaar, maar ik denk dat we veel neutrale Europeanen een plezier hebben gedaan door deze talentrijke, maar etterige titelverdedigers naar huis te sturen. En hopelijk mag Brych ook zijn biezen pakken.

B’DOEM. B’doem… B’doem…… B’doem…………..

Eindelijk onder de 100. Het is 00u13.

De Koperen Kogel